O ερημίτης και το φεγγάρι
Κανονικά αυτό το κείμενο θα έπρεπε να το γράψει βράδυ το υποκείμενο υποτίθεται για να συμβαδίζει με το είναι του. Αλλά ω τι κρίμα οι αλήθειες που κρύβονται στα σκοτάδια, θέλουν φως.
Απροσδόκητα κοινώς, γιατί δεν ξέρεις από που σου έρχεται και πότε, αν ποτέ!
Στην κοινότυπη ερώτηση με τι ασχολείσαι; Η απάντηση που έχω καταλήξει είναι μία και δεν ξέρω για τον μπακλαβά και τη γωνία, πάντως καλύπτει τη δικιά μου αγωνία. Αναζητητής. Αυτή είναι η δόκιμη απάντηση μου και κατ' επέκταση η δοκιμασία μου. Ω ναι ξέρω δεν καλύπτει τους άλλους μια τέτοια ταυτοποιημένη υπεύθυνη δήλωση, γιατί δεν εντάσσεται στις τρίβιαλ κατηγορίες, τύπου πρόσωπα, ζώα, πράγματα, επαγγέλματα κλπ. Αλλά ποσώς με ενδιαφέρουν τέτοια παιχνίδια.
Το δικό μου παιχνίδι ατέρμονης πασιέντζας και υπομονής υπόκειται στην αναζήτηση της αλήθειας εσωτερικής και όχι μόνο, που συνδέει το ένα με το σύμπαν. Και φοβάμαι ότι το ανακάλυψα σα δώρο γενεθλίων όχι άδωρο, αλλά μέχρι πρότινος αδιόρατο.
Ας γίνω πιο σαφής.
Η πηγή και η εκβολή.
Όπου κι αν πας η Ελλάδα σε πληγώνει είναι η έκφραση. Στη δικιά μου περίπτωση όμως, έχει παραφραστεί ως εξής: Όπου και με όποιον κι αν πας το χτικιό δε σε γλυτώνει! Ή όπως το είχε πει ο πατέρας μου, και στην άλλη άκρη του κόσμου κι αν φτάσεις, έχεις μέσα σου την παγίδα της αντίθεσης. Ο γλυκός μου μάλλον εννοούσε της αντίφασης, αλλά τον είχα εκνευρίσει πάρα πολύ σε εκείνο τον καυγά για να πετύχει την κατάλληλη λέξη.
Αλλά είχε δίκιο για άλλη μια φορά. Όπως συμβαίνει άλλωστε, όταν αναγνωρίζουμε στους άλλους όχι ελαφρυντικά, αλλά τα στοιχεία του εαυτού μας που δε διακρίνουμε στον καθρέφτη.
Λοιπόν, το είχα συγκρατήσει, γιατί από τους καυγάδες κάτι παραπάνω πρέπει να σου μένει από τα νεύρα, την πίκρα και την πληγή. Και στην πιο πρόσφατη περίπτωση συσκότισης και ανασυγκρότησης (μτφ. χωρισμό), το απάντησα πάλι μπροστά μου. Και ήταν όντως σα να πάτησα παγίδα ή αγκάθι. Και άρχισα να ξετυλίγω το κουβάρι, να το βάζω πάνω στη ρόκα για να το γνέσω και να μην πονέσω. Λέμε τώρα...
Γενικά είναι γνωστό ότι ο καλύτερος τρόπος για να μάθεις κάτι είναι το παιχνίδι. Και υπάρχουν τόσα πολλά, επιτραπέζια -στρατηγικής και μυαλού, φαντασίας- αγάπης και χωρισμού, παζλ- αποχωρισμού. Με αυτό που ασχολούμαι πιο πρόσφατα είναι του χαρτιού. Όχι το πέτρα, ψαλίδι, χαρτί. Αλλά το κάνε με μάντη για να σε κάνω πλούσιο.
Εκεί λοιπόν που δε το περίμενα, ανακάλυψα το θανατερό συνδυασμό! Με χαρακτηρίζουν λέει δύο κάρτες, η μία είναι του φεγγαριού και η άλλη του ερημίτη.
Από τη μια το φεγγάρι δεν κάνει βόλτα, αλλά με φέρνει βόλτα περιέχοντας την αυταπάτη, την εξαπάτηση της εξιδανίκευσης, το ασυνείδητο, την ονειρική κατάσταση, τη διαίσθηση και την κυκλική γείωση.
Από την άλλη, έρχεται και δένει σα θηλιά με τα στοιχεία του ερημίτη της μοναχικότητας, του εσωτερισμού, της αναζήτησης εσωτερικής αλήθειας και νοήματος στο σύνολο της ύπαρξης.
Χρόνια πολλά και περαστικά μου!
Και γιατί τα γράφω όλα αυτά; Μα σαν πρόκληση για να παίξετε και εσείς το παιχνίδι, όχι το δικό μου, αλλά της αυτοανακάλυψης στα πιο παράδοξα μονοπάτια. Πού ξέρετε μπορεί στον εαυτό σας να την φέρετε και να μην υποφέρετε, αλλά κάπου να σας βγάλει.
Σε λίμνες, στον ωκεανό ή σε πελάγη...ευτυχίας ελπίζω βεβαίως βεβαίως !
https://www.youtube.com/watch?v=CZE2ymRszGw
Απροσδόκητα κοινώς, γιατί δεν ξέρεις από που σου έρχεται και πότε, αν ποτέ!
Στην κοινότυπη ερώτηση με τι ασχολείσαι; Η απάντηση που έχω καταλήξει είναι μία και δεν ξέρω για τον μπακλαβά και τη γωνία, πάντως καλύπτει τη δικιά μου αγωνία. Αναζητητής. Αυτή είναι η δόκιμη απάντηση μου και κατ' επέκταση η δοκιμασία μου. Ω ναι ξέρω δεν καλύπτει τους άλλους μια τέτοια ταυτοποιημένη υπεύθυνη δήλωση, γιατί δεν εντάσσεται στις τρίβιαλ κατηγορίες, τύπου πρόσωπα, ζώα, πράγματα, επαγγέλματα κλπ. Αλλά ποσώς με ενδιαφέρουν τέτοια παιχνίδια.
Το δικό μου παιχνίδι ατέρμονης πασιέντζας και υπομονής υπόκειται στην αναζήτηση της αλήθειας εσωτερικής και όχι μόνο, που συνδέει το ένα με το σύμπαν. Και φοβάμαι ότι το ανακάλυψα σα δώρο γενεθλίων όχι άδωρο, αλλά μέχρι πρότινος αδιόρατο.
Ας γίνω πιο σαφής.
Η πηγή και η εκβολή.
Όπου κι αν πας η Ελλάδα σε πληγώνει είναι η έκφραση. Στη δικιά μου περίπτωση όμως, έχει παραφραστεί ως εξής: Όπου και με όποιον κι αν πας το χτικιό δε σε γλυτώνει! Ή όπως το είχε πει ο πατέρας μου, και στην άλλη άκρη του κόσμου κι αν φτάσεις, έχεις μέσα σου την παγίδα της αντίθεσης. Ο γλυκός μου μάλλον εννοούσε της αντίφασης, αλλά τον είχα εκνευρίσει πάρα πολύ σε εκείνο τον καυγά για να πετύχει την κατάλληλη λέξη.
Αλλά είχε δίκιο για άλλη μια φορά. Όπως συμβαίνει άλλωστε, όταν αναγνωρίζουμε στους άλλους όχι ελαφρυντικά, αλλά τα στοιχεία του εαυτού μας που δε διακρίνουμε στον καθρέφτη.
Λοιπόν, το είχα συγκρατήσει, γιατί από τους καυγάδες κάτι παραπάνω πρέπει να σου μένει από τα νεύρα, την πίκρα και την πληγή. Και στην πιο πρόσφατη περίπτωση συσκότισης και ανασυγκρότησης (μτφ. χωρισμό), το απάντησα πάλι μπροστά μου. Και ήταν όντως σα να πάτησα παγίδα ή αγκάθι. Και άρχισα να ξετυλίγω το κουβάρι, να το βάζω πάνω στη ρόκα για να το γνέσω και να μην πονέσω. Λέμε τώρα...
Γενικά είναι γνωστό ότι ο καλύτερος τρόπος για να μάθεις κάτι είναι το παιχνίδι. Και υπάρχουν τόσα πολλά, επιτραπέζια -στρατηγικής και μυαλού, φαντασίας- αγάπης και χωρισμού, παζλ- αποχωρισμού. Με αυτό που ασχολούμαι πιο πρόσφατα είναι του χαρτιού. Όχι το πέτρα, ψαλίδι, χαρτί. Αλλά το κάνε με μάντη για να σε κάνω πλούσιο.
Εκεί λοιπόν που δε το περίμενα, ανακάλυψα το θανατερό συνδυασμό! Με χαρακτηρίζουν λέει δύο κάρτες, η μία είναι του φεγγαριού και η άλλη του ερημίτη.
Από τη μια το φεγγάρι δεν κάνει βόλτα, αλλά με φέρνει βόλτα περιέχοντας την αυταπάτη, την εξαπάτηση της εξιδανίκευσης, το ασυνείδητο, την ονειρική κατάσταση, τη διαίσθηση και την κυκλική γείωση.
Από την άλλη, έρχεται και δένει σα θηλιά με τα στοιχεία του ερημίτη της μοναχικότητας, του εσωτερισμού, της αναζήτησης εσωτερικής αλήθειας και νοήματος στο σύνολο της ύπαρξης.
Χρόνια πολλά και περαστικά μου!
Και γιατί τα γράφω όλα αυτά; Μα σαν πρόκληση για να παίξετε και εσείς το παιχνίδι, όχι το δικό μου, αλλά της αυτοανακάλυψης στα πιο παράδοξα μονοπάτια. Πού ξέρετε μπορεί στον εαυτό σας να την φέρετε και να μην υποφέρετε, αλλά κάπου να σας βγάλει.
Σε λίμνες, στον ωκεανό ή σε πελάγη...ευτυχίας ελπίζω βεβαίως βεβαίως !
https://www.youtube.com/watch?v=CZE2ymRszGw
Σχόλια