Το νήμα και το νόημα
Οι σταγόνες του κεριού σα βαλσαμωμένα δάκρυα πάνω στον κορμό του δένδρου από όπου κρέμονται καμπανούλες, αστεράκια και πολύχρωμα φωτάκια. Φυσικό δένδρο σε παρτέρι πεζόδρομου. Εσείς στρώσατε τα χαλιά; Στο ημισφαίριο που χειμωνιάζει, περίπου τέτοιο καιρό μπαίνουμε στις διαδικασίες στρωσίματος και στολίσματος. Έτσι επιβάλλεται και δεν αναβάλλεται! Οι περίτεχνοι και αμέτρητοι κόμποι να υποδέχονται στο βύθισμα του πέλους του χαλιού ξυπόλητα ή μη, άλλα με στυλ ή πιο κουρασμένα πόδια. Παράλληλα, για να νικηθεί το σκοτάδι ενός προβλεπόμενου βαρύ χειμώνα, συμμετέχουμε μακροπρόθεσμα με την προσδοκία και την ελπίδα της ανάκαμψης και της γέννησης του σωτήρα. Ανεξάρτητα από το όνομα που δίνουμε, γινόμαστε κοινωνοί της λάμψης από τα φωτάκια, που αν και δε ζεσταίνουν, μαλακώνουν καρδιές, κατανοούν την παιδική αθωότητα και ματιά και δικαιολογούν και αυτή την καταναλωτική μανία, τα νόστιμα γλυκά και τα περιττά κιλά. Εκδηλώσεις αγάπης πλασμάτων της συνήθειας...
Μάλλον πρέπει να περάσουμε από τη βαθιά νύχτα για να εκτιμήσουμε το φως του επόμενου ξημερώματος. Ενδεχομένως διαφορετικά να μη ξυπνούσαμε στο πλαίσιο των δυνατοτήτων και των πιθανοτήτων. Γιατί όσο και αν θέλουν να μας διαποτίζουν με αυτή τη νοοτροπία της συνήθειας για να είμαστε πιο βολικοί και καταναλωτικοί, όλοι γνωρίζουμε ότι η ουσία είναι αλλού. Στη σχετική ή ακόμα και απόλυτη συνειδητοποίηση της επιλογής. Γιατί στο χέρι μας είναι, αν όχι στην καρδιά και στο μυαλό μας, η επιλογή της διάθεσης και της αντίληψης των πραγμάτων σα συνήθεια ή σα μια πιθανότητα. Από τις πολλές εκείνες, που τα μοτίβα δράσεων και αντιδράσεων στοιχειοθετούν. Η αντίληψη των αμέτρητων δυνατοτήτων για κάποιους φαίνεται παιχνίδι, ενώ για άλλους κουραστική προοπτική. Οι δεύτεροι θεωρούν τη ζωή σαν κάτι δεδομένο και όχι σαν ένα πολύτιμο δώρο μάλλον. Θέλουν την εξασφάλιση, τη σιγουριά και τον αυτοματισμό του μέρους του συστήματος, που έχουν εκπαιδευτεί να εξυπηρετούν. Δεν κατακρίνω κανέναν, απλά καταγράφω τις ανάλογες τάσεις. Όπως το απέδωσε η Ντοντόρεβα ότι οι πολλαπλές ταυτότητες δεν αποτελούν βάσανο, αλλά κόσμημα!
Προσωπικά θεωρώ ότι οι άνθρωποι είναι σαν τα τριαντάφυλλα. Άλλοι ανθίζουν από την αρχή σα τα μπουμπούκια και τα φύλλα τους αφήνουν ευωδιά ασύγκριτη, σαν εκείνο του Αδάμ που θυμίζει μαύρο τσάι. Άλλοι πάλι σαν εκείνο του Εκουαδόρ φυτρώνουν σε υψηλό υψόμετρο με αργό κύκλο ανάπτυξης, με μεγάλα άνθη και μακριούς βλαστούς και βγάζουν αγκάθια που αγκυλώνουν πολύ. Άλλοι λευκοί και παγεροί σα το τριαντάφυλλο Iceberg το αναποφάσιστο ως προς τα πέταλα μπορεί να έχει τριάντα ή σαράντα και ενίοτε να βγαίνει και σε απαλή ροζ απόχρωση. Όλοι χρειαζόμαστε όπως κι αν έχει, αρκεί να κατανοούμε την αγάπη ακόμα και όταν ψιθυρίζει, περισσότερο από όταν τραγουδάει και με καταιγιστικό ρυθμικό πάθος να κατακλύζει την καρδιά. Αλλιώς χανόμαστε στη μετάφραση της σπανιότητας του μαύρου ή του μπλε τριαντάφυλλου.
Seal - Kiss From A Rose (Official Audio) - YouTube
Τέτοιες μέρες της προσμονής και της προετοιμασίας αντιλαμβάνομαι την εξίσωση της δύσκολης αγάπης. Εκείνη τη τραμπάλα των συναισθημάτων στην οποία ισορροπεί κάποιος ή όχι. Ξαναδιαβάζω ποιήματα αλλά και παραμύθια με δράκους, την αγαπημένη Ιστορία χωρίς Τέλος του Έντε. Νιώθω πόσο οι άνθρωποι έχουν ανάγκη να αγαπήσουν και να αγαπηθούν. Αλλά και να έχουν δίκιο, να πείθουν για αυτό που πιστεύουν και όχι απαραίτητα να προστρέχουν στην ανάγκη της κατανόησης των άλλων. Το νόημα αντλείται από την αναγνώριση των ίδιων άλλωστε. Για αυτό λοιπόν η πυξίδα με καθοδηγεί να πιάνω το νήμα από την αρχή, γνωρίζοντας πάντα, ότι η ιστορία που γράφεται από τους νικητές, δεν είναι απαραίτητα ακριβής, αλλά μονομερής. Απλά αξιολογημένη ως η καταγραφή από τη σκοπιά αυτού που επικράτησε στο τέλος και στο βάθος του χρόνου. Ίσως χαρακτηριστικότερο παράδειγμα δεν υπάρχει από αυτό του τελευταίου εθνικού παγανιστή αυτοκράτορα, του πιο φημισμένου παραβάτη του Ιουλιανού. Κάποιοι τον χαρακτηρίζουν φιλόσοφο και Μέγα, άλλοι πάλι αποστάτη και ο παρατηρητής ποιητής ιδεαλιστή και ονειροπόλο...
(PDF) Ο Καβάφης για τον Ιουλιανό | Πάνος Ζέρβας - Academia.edu
Σχόλια