1, 2, 3...Φτου ξελευθερία

Η ετυμολογία καθώς και η ετοιμολογία με συναρπάζει. Πάντα οι λέξεις δηλώνουν κάτι. μα θα είναι  προέλευση, μα θα είναι αποτέλεσμα. Όταν η γλώσσα που τις χειρίζεται, τις κακοποιεί, τις κάνει θύμα, κοκαλώνουν μπροστά στα μάτια μου. Οι λέξεις που στο επίθημα τους καταλήγουν σε -ισμός, μπορεί να δηλώνουν πολλά. Αλλά είναι φορές που αναρωτιέμαι γιατί να επικρατεί ο εθισμός της λέξης έθος. Με εντυπωσιάζει η επανάληψη δράσεων και καταστάσεων. Για την ακρίβεια με αφήνει άναυδη το γεγονός, ότι παρόλο που η ιστορία επαναλαμβάνεται, το γρανάζι αντί να μαγκώνει και να γυρίσει διαφορετικά, ακολουθεί την ίδια φορά. Λες και κάτι θα αλλάξει αυτή τη φορά!

Προσωπικά θεωρώ ότι η  μυθολογία είναι ένας κώδικας που με απλό και σχεδόν παραμυθένιο τρόπο αποδίδει σημασίες, που ο άνθρωπος δε μπορεί να κατανοήσει και να διαχειριστεί αλλιώς. Σε κάθε μύθο, υπάρχει επιμύθιο και όλοι εκείνο ψάχνουν στην κάθε μυθολογική  απόδοση. Η Ίριδα ήταν η κόρη της Ωκεάνιδας Ηλέκτρας και του Θαύμαντα. Ήταν αγγελιοφόρος μεταξύ θεών και ανθρώπων, ενώ βοηθούσε στην απονομή δικαιοσύνης στον Όλυμπο. Όταν ο Δίας δε μπορούσε να λύσει τις θεϊκές φιλονικίες, έσπευδε να φέρει το ιερό νερό της Στύγας σε χρυσό κύπελλο για να ορκιστούν οι θεοί. Αν κάποιος από εκείνους, ορκιζόταν ψευδώς, άμεσα έπεφτε ξέπνοος και αναίσθητος για ένα χρονικό διάστημα, ενώ μετά για εννέα χρόνια έμενε εκτός θεϊκής προστασίας και συμμετοχής στα συμπόσια και τις γιορτές. Κατά τη διάρκεια της μεταφοράς του ιερού νερού της Στύγας,  κάποιες σταγόνες έπεφταν και έτσι σχηματίζονταν τα 7 χρώματα της, που συμβόλιζαν το ουράνιο τόξο. Άλλωστε στα νερά της Στύγας, θυμηθείτε η Θέτιδα είχε βουτήξει τον Αχιλλέα για να τον κάνει αθάνατο, αλλά επειδή τον κρατούσε από την φτέρνα, έμεινε το μόνο του τρωτό σημείο.

 Α ρε Ηράκλειτε που είχες πει. ότι η φύση αγαπάει να κρύβεται. Και που καλύτερα να παίξεις κρυφτό παρά πίσω από τις λέξεις και όχι από το δάχτυλο; Και να σε κουβαλάνε οι έννοιες τους και να γεμίζεις έννοιες! Έννοια σου, ήταν η μεγαλύτερη απειλή, που ξεστόμιζε η γιαγιά μου. Όταν την έλεγε, πάντα σκεφτόμουν, τι πρέπει να βάλω με το νου μου τώρα; Που να 'ξερα τι θα μου ξημέρωνε;

Ελευθερία σημαίνει να πηγαίνεις όπου αγαπάς. Για την ακρίβεια προκύπτει από το «παρά τό ἐλεύθειν ὅπου ἐρᾶ τίς» Ελεύσομαι σημαίνει έρχομαι, πορεύομαι και ερώ σημαίνει αγαπώ εξου και έρως. Οπότε το να ψάχνει κάποιος τι τον ενθουσιάζει, τι ταράζει τη ψυχή του, τι τον συγκλονίζει, τι τον οδηγεί στην υπέρβαση, τη δημιουργία και το δέος σημαίνει να είναι ελεύθερος. Ίσως αυτός είναι ο λόγος που ότι ή όποιον αγαπώ, προτιμώ να μένει ελεύθερο πνεύμα. Γιατί σήμερα έχουμε ξεχάσει να είμαστε ουσιαστικά ελεύθεροι και ανταλλάζουμε την αίσθηση της με εκείνη  του ανήκειν, της κτήσης και της  ασφάλειας. Και πόσο μάλλον περισσότερο εγώ από όλους τους άλλους; Μα για αυτό λέει και ο Κάλβος ότι η ελευθερία θέλει αρετή και τόλμη...

Τάνια Τσανακλίδου | Καίγομαι Καίγομαι Live ΜΕΤΡΟ' - YouTube