Δεν ξέρω αν σας έχει τύχει, γιατί τύχη είναι δε μπορεί, να αισθάνεστε το θαύμα να συντελείται.
Τρέμω τις αλλαγές. Και όμως έχω μπει σε μια συνεχή τροχιά μετάλλαξης, που τις προκαλώ.
Δεν εμπιστεύομαι ούτε τη σκιά μου. Κι όμως, απόλυτα έχω αφεθεί στο καλό που αισθάνομαι ότι έρχεται. Και ας είναι εντελώς αντίθετες οι ενδείξεις σε πρώτο επίπεδο. Κόντρα εντελώς! Εμπιστοσύνη τυφλή στο άγνωστο, στο αδιόρατο, στο απίστευτο, στο ανεξήγητο. Τα θέλω μου είναι σα να με παίρνουν από το χέρι, απο τα μυαλά και τα μαλλιά και να με οδηγούν εκεί σπίτι, στην πηγή. Προσπαθώ να μη μιλάω για αυτό, γιατί δε βρίσκω λόγια να το περιγράψω. Δεν έχω τον έλεγχο, δε με καλύπτουν οι λέξεις. Η αίσθηση είναι σα να ξαναβγαίνω από τη μήτρα. Αλλά όχι tabula rasa. Αν υπήρξα και ποτέ!
Δεν είναι από ανάγκη, δεν είναι απο... είναι επι και συν μαζί, είναι το με. Με δυο χέρια σφιχτά ενωμένα, δεμένα σαν ένα, μια αγκαλιά τόσο σφιχτή που σου κόβει την ανάσα και θέλεις κι άλλο και πιο σφιχτά και πιο πολύ. Ναι και δρόμος. Ναι ανηφορικός το νιώθω. Αλλά είναι μακριά από τα πρέπει και κοντά στην ψυχή, αν όχι μέσα. Διαβάζω τις λέξεις που μόλις έγραψα και δεν επαρκούν για να περιγράψουν το συναίσθημα. Και δε θέλω να το προδώσω. Και αφού οι λέξεις που γράφω, δε με καλύπτουν. Κατέληξα να ψάξω στις λέξεις του Ρόμπερτ Μούζιλ από τον Άνθρωπο Χωρίς Ιδιότητες.
Η λογική δεν αρκεί, τα σπουδαία πράγματα πραγματοποιούνται πέρα απ’ αυτή. Άνθρωποι που πέτυχαν κάτι μεγάλο πάντα αγαπούσαν τη μουσική, την ποίηση, τη μορφή, την πειθαρχία, τη θρησκεία και τη γενναιοψυχία.
Κάνεις αυτό που είσαι. Γίνεσαι αυτό που κάνεις.
"Σε αυτή την κατάσταση είπε όταν υπερβαίνει κανείς μέσα του τα όρια που επιβάλλονται στη συμπεριφορά, καταλαβαίνει τα πάντα επειδή η ψυχή δέχεται ότι έχει να κάνει με αυτήν. Υπό μια έννοια γνωρίζει όλα όσα πρόκειται να ανακαλύψει. Οι ερωτευμένοι δεν ανταλλάσσουν νέα, αλλά ούτε γνώση του άλλου υπάρχει για αυτούς. Ο ερωτευμένος για τον άνθρωπο που αγαπά δεν κάνει καμία διάγνωση. Ξέρει μόνο πως με τρόπο απερίγραπτο τον μεταφέρει σε κατάσταση εσωτερικής δραστηριότητας. Οτι γνωρίζει έναν άλλον άνθρωπο που δεν αγαπά σημαίνει οτι συμπεριλαμβάνει τον άλλον στην αγάπη σα νεκρό τοίχος που πάνω του ακουμπά το φώς του ήλιου. Κι ότι γνωρίζει ένα άψυχο πράγμα δε σημαίνει πως κατασκοπεύει τις ιδιότητες του τη μια μετά την άλλη. Σημαίνει οτι πέφτει ένα πέπλο ή οτι καταργείται ένα σύνορο που δεν ανήκει στον αντιληπτό κόσμο. Και το άψυχο, άγνωστο καθώς είναι, αλλά γεμάτο εμπιστοσύνη μπαίνει στον κόσμο των ερωτευμένων. Η φύση και το ιδιόμορφο πνεύμα των ερωτευμένων κοιτάζονται στα μάτια. Πρόκειται για δυο αντίρροπες κατευθύνσεις της ίδιας ενέργειας. Για μια ροή προς δυο διαφορετικές κατευθύνσεις. Και μια φλόγα που ξεκινά από δύο άκρα. Και είναι τελείως αδύνατον να γνωρίσει κανείς έναν άνθρωπο ή ένα πράγμα που δεν έχει σχέση με αυτόν. Διότι λαμβάνω γνώση σημαίνει ότι παίρνω κάτι από τα πράγματα. Διατηρούν το σχήμα τους, αλλά εκεί μέσα φαίνονται να έχουν γίνει στάχτη. Κάτι εξατμίζεται και μένουν μόνο οι μούμιες τους. Για αυτό και δεν υπάρχει αλήθεια για τους ερωτευμένους. Θα ήταν ένα αδιέξοδο, ένα τέλος. Ο θάνατος της σκέψης που όσο ζει μοιάζει με το αναπνέον περίγραμμα μιας φλόγας. Όπου φως και σκοτάδι κείτονται στήθος με στήθος. Πως είναι δυνατόν η γνώση ενός πράγματος να φωτίσει το νου τους όταν όλα μέσα τους είναι φωτεινά; Προς τι η ελεημοσύνη της βεβαιότητας και σαφήνειας όταν υπάρχουν όλα εν αφθονία; Και πως είναι δυνατόν, αν επιθυμεί κανείς ακόμα κάτι μονό για τον εαυτό του και ας είναι το ίδιο το αγαπημένο, όταν έχει βιώσει πως οι ερωτευμένοι δεν ανήκουν πια στους εαυτούς τους . Αλλά ότι πρέπει να χαρίζονται σε όλα όσα απαντούν στο δρόμο τους αυτοί. Το τετράφθαλμο σύμπλεγμα."
https://www.youtube.com/watch?v=MVnSFj6XQZY
Σχόλια