Χάπι * Happy

https://www.youtube.com/watch?v=-XIky4mHCt4

 

Με τη μουσική θα έχετε καταλάβει, ότι υπάρχει μια το λιγότερο σχέση έμπνευσης και ταύτισης. Ίσως είναι η πιο δημοκρατική και εκείνη η τέχνη που με τον πιο διεισδυτικό τρόπο εξαγνίζει τα εσώψυχα. Για άλλους λειτουργεί σα ντέρτι, άλλοι έρχονται στο κέφι και κάποιοι εκφράζονται και εκφράζουν όλα εκείνα που διαφορετικά δε μπορούν ή δε θέλουν! Βέβαια, δεν ξέρω, ίσως φταίνε οι καιροί που ζούμε, αλλά μήπως έχετε παρατηρήσει, ότι υπάρχουν τραγούδια που γράφουν ιστορία και άλλα που απλά τη διηγούνται; https://www.youtube.com/watch?v=5dd-Un22DzA

Τώρα που τακτοποίησα τις εκκρεμότητες  με το παρελθόν, δεν κοιτάω πια εκεί και δε το αναπαράγω. Κοιτάω ακριβώς εκεί που θέλω να πάω. Μπροστά χωρίς τα βάρη του χθες. Ναι γέμισα με αυτά που μου αναλογούσαν για να πάρω. Όλα και όλοι πήραν τη θέση, που τους αξίζει μέσα μου. Και φυσικά αισθάνομαι σε θέση να χαράξω την πορεία μου στο παρόν. Οι κατηγορίες δε με καλύπτουν. Θα απαλλαχτώ λόγω ασυμβατότητας μάλλον και θα φτιάξω δικές μου. Δεν έχω σκοπό να μείνω στις προθέσεις. Και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε και σε όποιον αρέσει. Άλλωστε οι τελευταίες εξελίξεις επιβεβαιώνουν όχι τους κανόνες, αλλά ότι δε μπορεί κανείς να ελέγξει. Αυτό το αφήνει στη τύχη του. Αλλά, αβίαστα και από προσωπική επιλογή  κάνω πράξη πλέον αυτά που  εξαρτώνται απο εμένα.  Εγωιστικό; Αντιδραστικό; Αδιάφορο; Ακαταλαβίστικο; Άδηλο και ασαφές; Όπως κι αν είναι, πάνω απο όλα και απο όλους βάζω κάποιον που δε του το είχα. Και δε λυπάμαι,  που οι παλιοί καιροί και ενίοτε παλιόκαιροι που έβαζα άλλους πάνω από εμένα παρήλθαν έτσι απλά ανεπιστρεπτί. Και προετοιμάζομαι για τα δε σε αναγνωρίζω. Με απαντήσεις του τύπου δε στο ζήτησε κανείς, αυτό είναι δικό σου πρόβλημα, οπότε λύσε το στο δικό σου χρόνο, γιατί ο δικός μου δε μου περισσεύει για να τακτοποιήσω τα δικά σου ελλείμματα και να σου δίνω το περιθώριο για υπεκφυγές και δικαιολογίες. 

Μου αξίζει αυτή η ελευθερία. Τη διεκδίκησα και πλέον την ζω. Μετατόπιση λοιπόν. Το κέντρο βάρους και της προσοχής δε θα μπορούσε να είναι άλλο. Για την ακρίβεια, η προτεραιότητα του εγώ, θα εξασφαλίσει το γεγονός ότι θα έχω επιτέλους ότι μου αξίζει. Να μην είμαι κανενός μία εναλλακτική, αλλά η επιλογή. Πρώτα γίνεσαι η δική σου επιλογή και μετά των άλλων. Και όχι όλων των άλλων, αλλά αυτών που με ενδιαφέρουν στην κυριολεξία και μπορούν να συμπλεύσουν με την αναγνώριση του νέου μου εγώ. Και δεν είναι εγωισμός, αλλά αυτοαναγνώριση και αυτοπεποίθηση. Αφήνω πίσω παρωχημένα μοντέλα συμπεριφοράς χρόνων, που ήταν διαποτισμένα από των άλλων την εκτίμηση. Ειλικρινά δε με ενδιαφέρει και δε με απασχολεί. Η δική μου αυτοεκτίμηση και αυτόφωτη διαδρομή, είναι αυτή που με τροφοδοτεί και με κινητοποιεί. Η χαρά μου δεν εξαρτάται από τρίτους, αλλά από την προσωπική μου αντίληψη, θεώρηση, διάθεση και τοποθέτηση. Οι ερμηνείες των άλλων αφήνουν ακάλυπτο χώρο, αυτό της καρδιάς. Και ναι αυτό θα μου κοστίσει σταθερές χρόνων. Αλλά αν είναι ουσιαστικές φιλίες,  ακόμα και αν δε συνεχιστούν όπως ήταν μέχρι τώρα, δε φοβάμαι. Γιατί σίγουρα καταλαβαίνουμε, ότι μας αξίζει η ουσιαστική συνέχεια και όχι αυτή της συνήθειας και της ρουτίνας. Δε θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά. Κάνει καλό να σπάνε τα αποκούμπια της συνήθειας και να ζητάμε την αλλαγή.  Οι άγκυρες σηκώθηκαν και το ταξίδι επί της ουσίας συνεχίζεται. Για να τολμάς να φεύγεις από το σπίτι και την ασφάλεια, αλλά να ξέρεις ότι θα μείνει εκεί και ότι ο ώμος αν χρειαστεί να στηριχτείς και η πόρτα της καρδιάς θα είναι πάντα ανοιχτή. Το θέμα δεν είναι να είσαι με κάποιον από ανασφάλεια ή/και από ανάγκη, αλλά επειδή αυτό επιθυμείς και δεν υπάρχει περίπτωση να θέλεις να είσαι αλλού ή με κάποιον άλλο.  

 Και κάπως έτσι αφήνει κανείς πίσω την αυταπάτη,  το μέσα σκοτάδι και γίνεται όλο και μόνο φως, ο ατόφιος εαυτός. 

tinataz40

https://www.youtube.com/watch?v=U8E9zU42cdo

 [@dear]