Φως

Υδροχόος-Νίκος Παπάζογλου - YouTube

Αύριο, 21 Δεκεμβρίου 2020 για την ακρίβεια αστρονομικά θα έχουμε το χειμερινό ηλιοστάσιο. Τουτέστιν η μικρότερη μέρα του χρόνου, 9 ώρες και 12 λεπτά. Αστρολογικά σημαίνει την κορύφωση της εποχής του υδροχόου, που σηματοδοτείται από τη σύνοδο των πλανητών Δία και Κρόνου, που έχει να λάβει χώρα 800 χρόνια. Η παλιοσειρά  λοιπόν  μας "κυβερνά". Και δώσ' του κόντρα εξηγήσεις για τις επιρροές. Όμως όλα αυτά είναι σχετικά αφού ουσιαστικά μιλάμε για προσέγγιση προοπτικής.  Βέβαια μέχρι να μου εξηγηθεί γιατί πάμε με την όπισθεν από τα ψάρια στα κόσκινα ή σουρωτήρια και σημαίνει την ανατολή μιας νέας πιο ανθρωπιστικής εποχής επιφυλάσσομαι! Για νέες εποχές λένε και νέα δεδομένα. Θα μείνω στα γνωστά δεδομένα, του άστρου της Βηθλεέμ. Ακόμα να εξηγηθεί παρά την εξέλιξη της τεχνολογίας. Τί ήταν; Πλανήτης; Απλανής ή καινοφανής αστέρας; Κομήτης; Ζωδιακό φως; Μετέωρο ή βολίδα ή μέρος βροχής πεφταστεριών; Σύνοδος πλανητών; Κάποιος από τους πλανήτες Δίας ή Αφροδίτη; Άγγελος; Όσοι προσπαθούν να το εξηγήσουν αστρονομικά πέφτουν σε κενά και προβληματισμούς. Λόγω της ¨αυτόβουλης" κίνησης, στεκόταν, άναβε, έσβηνε κατά το δοκούν. Μια που πολλά από τα προαναφερόμενα έχουν στιγμιαία λάμψη, ή θα το έβλεπαν οι πάντες και δη ο Ηρώδης και οι αστρονόμοι του και όχι μόνο οι Μάγοι με τα δώρα. Λοιπόν επιστημονικά με βάση την αστρονομία, δεν εξηγείται τι ακριβώς ήταν. Έτσι πιο δόκιμο είναι να υιοθετηθεί η πλέον έγκυρη επιστημονική απάντηση; "Δεν ξέρω, είναι υπό διερεύνηση". Τώρα αν θέλετε να θεωρήσετε την αστρολογία ως επιστήμη, με γειά σας με χαρά σας. Ποιος ξέρει, εδώ το μπρεικ ντάνς ανακηρύχθηκε πρόσφατα σε ολυμπιακό άθλημα, οπότε... Σκεφτείτε πόσους καλλιτέχνες ενέπνευσε η θεία γέννηση και το άστρο των Χριστουγέννων! Από τους Giotto, Durer Gauguin και τόσους άλλους αναγεννησιακούς ζωγράφους και όχι μόνο. Φυσικά για να μην αναφερθώ στη λογοτεχνία και την επιρροή του σε άλλες τέχνες.  Αλλά το θέμα δεν είναι τί ήταν ακριβώς, αλλά που ψάχνετε το φως του και τι συμβολίζει στη ψυχή και τι σημαίνει για την πίστη. 

Ειλικρινά, αυτές πάνω κάτω τις μέρες, δεν ξέρω τι μπορεί να γιορτάζετε ο καθένας προσωπικά. Θέλετε τα Χριστούγεννα; Θέλετε τα Ηλιούγεννα που στην αρχαία Ελλάδα, σηματοδοτούνταν από τον Διόνυσο που θεωρείτο σα θείο βρέφος και τον φωτοφόρο Απόλλωνα-Ηλίου που το άρμα του το έσερναν στον ουρανό άλογα που έφερναν το φως στους ανθρώπους. Όπως αργότερα αντικαταστάθηκαν τα άλογα από τους τάρανδους ο Απόλλωνας από τον Άγιο Βασίλη. Θέλετε την Εβραϊκή γιορτή της Χανουκά, τη γιορτή των Φώτων ή της αφοσίωσης κόντρα στην αφομοίωση. Η γιορτή που τιμά την επανάκτηση και αναστύλωση του Ιερού Ναού ή ναού του Σολομώντα μετά από τη μάχη των Μακκαββαίων εναντίον των Σελευκιδών κατά την περίοδο την ελληνιστική που  ακολούθησε μετά το θάνατο του Μέγα Αλέξανδρου. Ή κάποια άλλη γιορτή που απολογούμαι, αλλά δε γνωρίζω. Φαντάζομαι όπως κι αν έχει, αν δείτε στις τρείς προαναφερόμενες θρησκευτικές γιορτές, υπάρχει μια κοινή συνισταμένη και αυτή είναι το φως! Και βέβαια το φως της πίστης! Γιατί όποιο και αν είναι το πιστεύω σας, σεβαστό καθόλα, χωρίς τη φλόγα της πίστης δε ζεσταίνεται η ψυχή σας. Πέρα από αυτά, ένα καταλαβαίνω, ότι ο χειμώνας ξεκινά και θα είναι βαρύς. Αλλά όσο και να κρατήσει, μετά έρχεται το φως της Άνοιξης. Η εποχή όχι της αθωότητας, αλλά της αμοιβαιότητας. Κοντολογίς, της ανταποδοτικότητας. Και δεν ισχύει απλά το ότι σπέρνεις, θερίζεις. Ούτε ότι πιστεύεις, στηρίζεις. Αλλά ότι πιστεύεις σε στηρίζει και άλλο τόσο σε δεσμεύει.  Γιατί τι άλλο είναι το φως εκτός από ενέργεια; Η ροή μιας ενέργειας που δεν ακολουθεί απόλυτα τις φάσεις της σελήνης, όπως γίνεται με τον κυματισμό της θάλασσας. Αλλά όταν αναφέρομαι σε ενέργεια οφείλω να μην παραβλέπω, ότι δεν χάνεται, μετατρέπεται. Και αυτό το κρατούμενο το επισημαίνω ξανά γιατί στο ψυχισμό οι ρόλοι δεν είναι στατικοί. Αν το αναλογιστούμε είναι μεταβαλλόμενοι ως επαναστατικοί. 

Κάπως έτσι λοιπόν, η αρκούδα πέφτει σε χειμερία νάρκη για το μέγιστο χρονικό διάστημα των επτά μηνών και το πάει σερί. Σε αντίθεση με τους σκίουρους, που ξυπνάνε για να φάνε, οι αρκούδες καταναλώνουν τότε το λίπος τους. Ε και δε φαντάζομαι να έχετε δει λιπόσαρκη αρκούδα! Άσε που δε φαντάζομαι να έχετε δει ζωντανή. Βέβαια, αν το προσεγγίσουμε με χρηματοοικονομικούς όρους, που προκύπτουν από το τρόπο επίθεσης τους, η αρκούδα που επιτίθεται ισοπεδωτικά,  σηματοδοτεί κερδοσκοπικές τάσεις πώλησης σε υποτιμημένες αγορές. Σε αντίθεση με τον ταύρο που υψώνει τα κέρατα για να επιτεθεί. Και έτσι σκιαγραφείται η ανοδική τάση των χρηματιστηριακών  αγορών που στηρίζεται στην προσδοκία της ανόδου του κέρδους τους.  Με αυτά υπόψιν κατανοούμε το γεγονός ότι η προδιάθεση και η προσδοκία ουσιαστικά καθορίζουν το παιχνίδι. Αλλά είναι όλα ένα παιχνίδι;

Δικαίως θα αναρωτηθείτε γιατί μετά από την αναφορά στα θέματα του φωτός και της πίστης που καταλαμβάνουν το μεγαλύτερο μέρος του κειμένου, αναφέρομαι στο θέμα του κέρδους και του παιχνιδιού. Αν και το θεωρώ περιττό, ας εξηγηθώ. Επειδή οι κανόνες του παιχνιδιού έχουν διαμορφωθεί πλέον κατά τέτοιο τρόπο, όπου το χρήμα και η αξία του ως στάτους στη νέα τάξη πραγμάτων στην εποχή που ζούμε, θέλουν να μας πείσουν ότι κερδίζει το φως της πίστης. Και φυσικά δεν είναι τυχαία η μετάβαση από τη φύση στη δύση και πως αυτή έχει την απόδοση της στην ζωή μας. Πόσο πιο περιεκτικά το είπε ο ποιητής σε ένα του μόνο στίχο; 

...δε σου μιλώ για περασμένα, μιλώ για την αγάπη~...

Το φως (Γιώργος Σεφέρης) - Ποιήματα (poiimata.com)

Χρόνια δημιουργικά, φωτεινά και ευτυχισμένα μέσα στην αγάπη!