Δανεικά, ιδανικά και δεκανίκια

Όλα εδώ θα μείνουν. Και όσο πιο γρήγορα το αντιλαμβάνεται κανείς, τόσο πιο γρήγορα αναθεωρεί και αναπροσαρμόζει τις προτεραιότητές του. Καλή είναι η θεωρία, θα μου πεις, στην πράξη χωλαίνεις. Αυτό να λέγεται ! Και όταν γράφεται, αυτό το κάνει πιο επιρρεπές και ευάλωτο στην ανατροπή. Και έχω τόση αδυναμία και ευαλωτότητα να παραδεχτώ και να αποδεχτώ μέσα μου, όση και γύρω μου. Τα απομεινάρια μιας αξημέρωτης μέρας, του σήμερα δηλαδή, συνοψίζονται σε μια φράση δανεική, όσο και ιδανική:

Το καράβι είναι ασφαλές στο λιμάνι, αλλά άλλος είναι ο προορισμός του, το ταξίδι.

https://www.youtube.com/watch?v=ql7MNj-es3c&list=RDJ8WXKHO1fZY&index=3

Και εκεί είναι που κατανοείς τις αποστάσεις και πόσο απαραίτητη είναι η ύπαρξη οργάνων και λοιπών δυνάμεων που σου εξασφαλίζουν την πορεία χωρίς την αυλωνίτια απορία: Ρε πού πάμε;

Το Σάββατο στο Μοναστηράκι, εκτελούσα εντεταλμένη άσκηση αντιθέσεων στα πλαίσια ενός σεμιναρίου απεικόνισης. Και έτσι με αυτή τη συνθήκη, τα διψασμένα μάτια μου συνέλαβαν πολλές εικόνες. Σήμερα όπως καθόμουν και ξεσκαρτάριζα το τι κρατάς και τι πετάς, παρατήρησα τη λεπτομέρεια αυτού του παιδικού βλέμματος στη γωνία μιας φωτογραφίας. Τη μεγέθυνα και είδα πως φαίνεται ο θαυμασμός, η ζήλεια, η επιθυμία, η διεκδίκηση σε δύο παιδικά μάτια και ένα στόμα μισάνοιχτο με κάπως προτεταμένη γλώσσα. Μου πήρε λίγο, μέχρι να καταλάβω ότι ήταν σα deja vu, μιας ζωής. Μια ζωή στα όρια της επιβίωσης, προϋποθέτει σχέσεις αλληλεξάρτησης. Η αλληλεξάρτηση θέτει σαν προ απαιτούμενο την εμπιστοσύνη. Και εκεί είναι που επέρχεται η σύγχυση ιδίως στις μέρες μας.

Και σα να μη με έφτανε αυτό, σαν καπάκι ήρθε η εμπειρία του να βλέπεις ειδήμονες στα πλαίσια της ταινίας Κοινωνικό Δίλημμα να αναλύουν το γεγονός ότι οι αλγόριθμοι που χρησιμοποιεί η τεχνολογική βάση των εφαρμογών που έχουμε δωρεάν στη διάθεσή μας, διαμορφώνουν ουσιαστικά το είδος της πληροφόρησης που δεχόμαστε και πάνω στην οποία διαμορφώνουμε την αντίληψη της όποιας πραγματικότητας και των απόψεων που τόσο φανατικά ή μη υποστηρίζουμε. Και ότι η πόλωση αναπόφευκτα επέρχεται και αντίστοιχα ότι μας παρέχεται δωρεάν, κατ' ουσία μας αναγάγει σε προϊόν.

Μια κάποια μέρα πιο πριν, άκουσα στα πεταχτά ότι η Ελλάδα είναι η δεύτερη χώρα μετά τη Νιγηρία όπου 46% είναι το ποσοστό των ανθρώπων που υποστηρίζουν ότι η πανδημία που ζούμε είναι εικονική και κατευθυνόμενη στα πλαίσια εξυπηρέτησης συμφερόντων. Και σκεφτόμουν, πως να εμπιστευτείς;

https://www.youtube.com/watch?v=3KIzLC3RCgU&list=RDJ8WXKHO1fZY&index=6

Τί τα θες;  Κάπου αλλού γίνονται εκλογές, κάπου άλλου κάποιοι μαθαίνουν τον εγκλεισμό εκ νέου. Κύμα το κύμα το καράβι πλέει...μέχρι τα σαράντα έχουμε καιρό!

.Αλλού βαρούν τα όργανα κι αλλού χορεύει η νύφη. Από αύριο και ποιος ξέρει για πόσες μέρες;!

https://www.youtube.com/watch?v=Hm8I8X_jQIE&list=RDHm8I8X_jQIE&start_radio=1