«Εγώ χορεύω μόνος, γιατι είμαι ο δολοφόνος».

Το κλειδί γύρισε δύο φορές ξεκλειδώνοντας την πόρτα. Αμέσως ακούστηκε σα συνεχόμενο σφύριγμα ο ήχος του συναγερμού. Πήγε και πληκτρολόγησε μηχανικα το τετραψήφιο κωδικό. Η ματιά του περιπλανήθηκε στο γνώριμο πλέον χώρο.Δεν είχαν αλλάξει πολλά τώρα που τον περιεργαζόταν απο κοντά. Ούτε και ο κωδικός ευτυχώς! Είχε ήδη αποφασίσει να μην ανάψει τα φώτα. Καθώς περνούσαν τα λεπτά, τα μάτια του εξοικειώνονταν με το σκοτάδι. Κάθισε στο καναπέ και αποφάσισε απλά να περιμένει, καθώς σα σκληρός δίσκος ξανάτρεχε στο μυαλό του το πλάνο που είχε ετοιμαστεί. Όχι οτι ήταν καλός στο να ακολουθεί σχέδια. Για εκείνον τα πλάνα είναι σα τα ακυβέρνητα αεροπλάνα. Οι άλλοι τα επινοούσαν για να γεμίζουν το χρόνο του. Όσο και αν προσχεδιάζεις, το αναπάντεχο πάντα μεσολαβεί για να αποδείξει το άσκοπο των επιδιώξεων και των επιδόσεων. Βάσει πλάνου θα έπρεπε να περιμένει μέσα στο σκοτάδι και όταν θα έμπαινε μέσα το προαποφασιμένο θύμα έτσι απλά να τραβήξει τη σκανδάλη και μετά να φύγει. Ο σιγαστήρας θα τα είχε τακτοποιήσει όλα. Θα έπαιρνε μετα τηλέφωνο απο το καρτοτηλέφωνο της γωνίας και θα ερχόταν το κλιμάκιο που θα ακολουθούσε, να ψάξει για τα χαρτιά της φόρμουλας, να αναστατώσει το χώρο, ώστε να φανεί σα ληστεία. Και απο κεί πάνε και οι άλλοι.
Αλλά υπήρχε ένα κόλημα: δε του άρεσε να αφήνει ίχνη και δη αιματοβαμένα. Άσε που είχε ήδη αποφασίσει να παίξει αλλιώς τα χαρτιά του. Στο μυαλό του άκουγε το killer των tiger lilies αναρωτιόταν αν θα μπορούσε να σκοτώσει ποτε ζώο.Μπα για ανθρώπους δεν είχε πρόβλημα, απλα δε τον ενδιέφερε. Για κάθε υποψήφιο θύμα του είχε την ικανότητα να δημιουργεί ένα προφίλ που τον διευκόλυνε να προσεγγίσει τις καθημερινές του συνήθειες. Το μόνο που δεν είχε αποφασίσει, ήταν αν θα έριχνε κάτι στο ποτό που πάντα έπινε ο εν λόγω, μπαίνοντας στο σπίτι για να χαλαρώσει. Ή καλύτερα θα ήταν να παγιδεύσει ηλεκτρονικα το συναγερμό,ώστε να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για ηλεκτροπληξία. Έχοντας κατα νού οτι πάντα είναι καλύτερο να καλύπτει κανείς όλα τα ενδεχόμενα, κατέληξε στο συνδυασμό. Δεν είχε πολύ χρόνο στη διάθεση του. Ακριβώς μέσα στο μισάωρο που ακολουθούσε έπρεπε να περάσει τα αρχεία στη usb μνήμη, να νοθεύσει το ποτό, αν και για αυτό είχε προβλέψει, και φυσικά να παγιδεύσει το συναγερμό. Αν δεν είχε δουλέψει στο παρελθόν σαν ηλεκτρολόγος-ηλεκτρονικός δε θα είχε τη δυνατότητα να γνωρίζει το τρόπο.όσον αφορά τη δοσολογία του δηλητηρίου ας ήταν καλά το διαδίκτυο και η αστυνομική λογοτεχνία! Όσο έσπαγε κωδικούς και αποθήκευε τη φόρμουλα που θα του εξασφάλιζε το μέλλον του στη Βραζιλία, ο εφευρέτης της έτρεχε στο διάδρομο του γειτονικού γυμναστηρίου. Τελικά, το να μην αλλάζεις συνήθειες είναι ελάττωμα! Άλλο ένα δεκάλεπτο του πήρε να ανοίξει την πλακέτα και να αλοιώσει τις ενώσεις και τα καλώδια και να εγκαταστήσει τον αυτοπυροδοτούμενο μηχανισμό.Αρκούσε η πληκτρολόγηση του κωδικού, αφου εκείνος θα το ενεργοποιούσε εκ νέου φεύγωντας.Για να εξοικονομήσει χρόνο, είχε προπαρασκευάσει και φέρει έτοιμο το δηλητηριασμένο ποτό, απλά έχυσε το υπάρχον και το αντικατέστησε.όλα ήταν έτοιμα πλέον για να φύγει.Είχε ήδη κανονίσει και ραντεβού επαγγελματικό με τους ανταγωνιστές των εντολέων του για να πουλήσει τη φόρμουλα. Κλείνωντας και ενεργοποιώντας το συναγερμό, ήξερε οτι είχε ολοκληρώσει την αποστολή του και με το παραπάνω.Δεν είχε αφησει ίχνη σκέφτηκε πετώντας τα χειρουργικά γάντια στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου.Σιγοσφύριζε το murder των tiger lillies, καθώς το άκουγε στο cd του fiat του.Μετα το τέλος του επαγγελματικού δείπνου, θα προλάβαινε να ακούσει στα τελευταία νέα, την περιγραφή των γεγονότων απο τη φωνή του Πάνου Σόμπολου. Άλλη μία ανεξιχνίαστη δολοφονία στο ενεργητικό του.Μέχρι την επόμενη..Ζήτω η βιομηχανική όχι επανάσταση, αλλά κατασκοπία. Για τύπους σαν εκείνον, πάντα θα υπήρχε δουλειά!

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις