Φοίνικας φυσικά, φυσικά

Τί εβδομάδα και αυτή! Σαν περιπλάνηση σε φοινικόδασος ήχων και εικόνων! Με μια αρχή, αδιάφορης πηγμένης καθημερινότητας. Αλλά η συνέχεια λειτούργησε σα τα δάκρυα του φοίνικα-λυτρωτικά. Η αγορά ενός πολυαναμενόμενου cd, το πρώτο άκουσμα της πόκαμάστερ! Μεγάλες προσδοκίες που επιβεβαιώνονται καθώς η ακρόαση επαναλάμβάνεται. Τίποτα ψευδεπίγραφο, η ηχητική παγκοσμιοποίηση στα καλύτερά της. Για να μην πώ, οτι οι Μεσογειακοί κυρίως ήχοι με ελληνικότατη απόδοση να δίνουν ζωή σαν άλλος ιπτάμενος φοίνικας σε μια στοιχειωμένη Ευρώπη, που ψάχνει τη ταυτότητα της μακρυά απο οικονομικές και στρατιωτικές συμφωνίες. Τί κι αν έκλεισε την πόρτα της στα 50 χρόνια της, καιρός είναι να ανοίξει την αγκαλιά της και τις υπόλοιπες αισθήσεις στα μελούμενα. Η τέχνη είναι η πυξίδα καιρός είναι να το καταλάβουν οι ιθύνοντες! Γιατι άλλο ευρωπαίος και άλλο ευρωπέος!

Και καθώς το απόγευμα συνάντησε το βραδυνό φεγγάρι στη ρωμαΐκή αγορά η έγχορδη απεικόνιση των απαγορευμένων ποιημάτων και όχι μονο του Δ. μας οδήγησε σε ένα μυστικό κήπο. Κανείς δεν είπε και τί έγινε, μόνο εκείνη το τραγούδησε μετά απο το αργεντίνικο ταγκό και μάγεψε για άλλη μια φορά! Η λάμψη του φεγγαριού συναγωνιζόταν τους φωτισμούς των αρχαίων κολόνων και το όνειρο έβγαινε νικητής. Και το όνειρο το ζούσαμε σε κάθε νότα, έκλεινε το μάτι η Ακρόπολη και έλεγε: Θαύμασε με τυχερούλα, όρθώνομαι εδώ σε πείσμα όλων αυτών που με ξεπουλάνε στο σήμερα τους. Μου έκοβε την αναπνοή και μου χάριζε ζωή ταυτόχρονα! Και το ιδανικό τέλος στο encore της απαγγελίας του 12 και μισή του Καβάφη με ηχητική επένδυση του Δ. Σε ευχαριστώ μοίρα μου εκ των υστέρων για αυτή την εμπειρία!

Και συνέχεια αγχωμένη η Πέμπτη αλλά τόσο ζεστή η εξέλιξή της ανάμεσα σε φίλους που κάνουν τη ψυχούλα τους να εκπέμπει ήχους, τραγούδια, εικόνες, συνεντεύξεις...Μπράβο ρε άννα! Πατατάκι μου λειψες και στό 'πα! Α γιατι οτι δηλώσεις, θα το σώσεις! Μόνο η δραχμούλα δε σώθηκε την έφαγε το ευρώ!xahaxa

Την Παρασκευή αφημένη και απούσα γενικώς-σόρυ Τάνια. Λίγο η στομαχική διαταραχή, λίγο η Αμαλία...Αναπλήρωσα όμως το σάββατο στην έκθεση του Κοκτώ...Καλοτάξιδη για Μήλο-Καλό καλοκαίρι θα μας λείψεις, αλλά θα σαι εδώ.

Και κάπως έτσι αναπλάθεται ο μύθος του φοίνικα μέσω Κοκτώ και αρχαιοελληνικής επιρροής. Αν και κατα βάση τη φοινικολογία παρουσιάζει ο Νταλί, αν θυμάμαι καλά...Αλήθεια ας μπορούσε να μου εξηγήσει κάποιος, γιατι την θεωρία του φοίνικα την απαντάμε σε τόσες πολλές κοσμοθεωρίες http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A6%CE%BF%CE%AF%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CF%82_(%CE%BC%CF%85%CE%B8%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1). Τι παράξενη η φύση του πουλιού αυτού, αλλά τίποτα δεν είναι συμπτωματικό, ούτε και η αναγνώριση του...