Ξυπνήματα απο λήθαργο!

Αιφνιδιασμός, σαν απο κακοπρογραμματισμένο ξυπνητήρι! Το απόλυτο και ανέλπιστο συνάντησε το πουθενά και σπρωγμένα απο το ιδανικό, άλλαξαν με μιας το σκηνικό της καθημερινότητας που δε σε χωρούσε και δεν άντεχες άλλο..Μοιραία συνάντηση σε συνέχειες. Μάτια που σε διαπερνούν, διαβάζουν την αλήθεια μέσα σου. Ό,τι κι αν θέλησες να κρύψεις πέρασε σε δεύτερη μοίρα, μπροστά στο τέλμα του οδοστρωτήρα. Νιώθεις σα φρεσκοπηγμένη άσφαλτος που τη ρίχνουν στις λακούβες. Δεν έχεις προλάβει να στεγνώσεις. Απρόσεχτοι οι άλλοι που σε προσπερνάγανε και σε πατάγανε, τώρα οι ρόδες, οι σόλες και τα τακούνια τους φέρουν το αποτύπωμά σου. Θα ιδρώσετε για να με βγάλετε απο πάνω σας σκέφτεσαι...Το πολύ- πολύ να χρειαστεί να αποχωριστείτε το αγαπημένο σας ζευγάρι. Αυτό που σας πήγαινε τόσο και παντού. Τί τα θές; Τίποτα δεν είναι για πάντα, ιδίως αν δε το προσέχεις.
Προσοχή αυτή που δεν έδωσες, γιατι δεν είχες μάθει να παίρνεις. Ποτέ δεν ήσουν στο επίκεντρο, μόνο κέντρο απόκεντρο στη φυγόκεντρο δύναμη της εμπορικής ασχολίας. Ασχολίαστα έμειναν τα όνειρα ήταν πιο ελαφριά απο τις ευθύνες και τις επιλογές των άλλων. Σε άφησαν εκείνα, αιωρήθηκαν σα μπαλόνια ψηλά και που και που τα απαντάς σε συννεφιασμένα σχεδόν δίχρονα μάτια. Κατα τ άλλα μπήκες στο χορό, έμαθες τα βήματα και άρχισε και να σου αρέσει. Το έμαθες αυτό σιγά σιγά. Το πήρες απόφαση. Ο υποθετικός λόγος του απραγματοποίητου σε έπεισε. Δε γίνονται όλα οπως τα θέλουμε. Μερικές φορές τα πράγματα έρχονται αλλιώς. Πάντα εκεί και όταν δε το περιμένεις. Δεν υπάρχει ιδανική στιγμή, δεν είναι με ραντεβού. Δεν είχες αργήσει. Δε σε ρώτησε κανείς. Μη το αρνηθείς! Τελικό συμπέρασμα: η βιονική γυναίκα δεν ήταν θεία μου, αλλά η καλύτερη παιδική μου φίλη.