In between the lines

Φοβάσαι να διαβάζεις τα ανοιχτά βιβλία. Διστάζεις γιατι σκέφτεσαι οτι κάποιος τα άφησε στη μέση, χωρίς να έχει κλείσει το κεφάλαιο. Θές απο βαρεμάρα, θές απο έλλειψη χρόνου, θές απο έλλειψη ενδιαφέροντος. Ο προηγούμενος αναγνώστης δεν έφθασε στο τέλος. Αυτό δε σημαίνει οτι το βιβλίο δεν άξιζε να το τελειώσει! Απλά η επιλογή του χρόνου για αυτό το βιβλίο δεν ήταν ιδανική, ή οτι δε του ταίριαζε.
Δεν ξέρω με ποιο κριτήριο διαλέγεις βιβλία. Άλλους τους τραβάει ο τίτλος, άλλοι εμπιστεύονται το συγγραφικό δαιμόνιο κάποιου λόγω του πρότερου έντιμου συγγραφικού βίου. Τέλος, άλλοι επηρεάζονται από τρίτους, ή ακόμα υπάρχει και η περίπτωση που η πλοκή της υπόθεσης απο την περίληψη ή το ξεφύλλισμα σε εμπνέει για να το πάρεις σπίτι.
Όχι ότι απαραίτητα θα το διαβάσεις σπίτι. Το καλύτερο είναι να παίρνεις και να δαιβάζεις τα βιβλία σε μέρη αγαπημένα. Να τα βγάζεις βόλτα, να τα παίρνεις παραλία να τα φωτίζει ο ήλιος και να σας σιγοψιθυρίζει το κύμα της δικές του μελωδίες. Ενώ στο σπίτι ενδείκνυνται μόνο οι αγαπημένες γωνίες. Τα καλοκαίρια στη βεράντα ανάμεσα στο πράσινο απο τις γλάστρες, στην αναπαυτική πολυθρόνα ή ακόμα και στο κρεββάτι στην πλευρά με το χαμηλωμένο πορτατίφ. Βέβαια η ιδανική ανάγνωση βιβλίου προσωπικά θεωρώ οτι είναι όταν η αγαπημένη φωνή του συντρόφου σου το χρωματίζει και το αποδίδει διαβάζωντας.
Δεν ξέρω βέβαια αν σου έχει συμβεί ποτέ, κάποιο βιβλίο να σε διαλέξει να το διαβάσεις! Και εσυ δε μπορείς να αντισταθείς, όσο και αν θές να μην άγεσαι και να φέρεσαι. Θα μου πείς πώς σε επιλέγει ένα βιβλίο; Εύκολα, ήρεμα και απλά. Αν και ξέρω οτι τα επιρρήματα είναι αδόκιμα στο γραπτό λόγο, καταφεύγω σ’ αυτά για να τεκμηριώσω το επιχείρημά μου. Στέκεται περήφανο στην προθήκη του βιβλιοπωλείου ή τοποθετημένο σε στίβα στο περίπτερο της έκθεσης και είναι σα να σου μιλάει. Η μυρωδιά των μη απαραίτητα φρεσκοτυπωμένων σελίδων, η γραμματοσειρά που δε κουράζει, ακόμα και το προκλητικό εξώφυλο. Δε μπορείς να πάρεις τα μάτια σου απο πάνω του. Ακόμα και αν τη ματιά σου τραβάνε και άλλα βιβλία, αλλά απο τη στιγμή που τολμάς να το ξανακοιτάξεις, ξέρεις οτι σε λίγο θα’ναι στα χέρια σου!
Φοβάσαι μη σε καταβροχθίσει; Μη σου στερήσει το χρόνο και την ανεξαρτησία σου; Μα αυτό έγκειται στις παραχωρήσεις που θα κάνεις και στη διάθεση σου. Όσο και να ‘ναι τα δύο τελευταία είναι πολύ προσωπικά, οπότε και δε θα τα αναλύσουμε. Μερικές φορές, όταν διαβάζεις ένα ανοιχτό βιβλίο, είναι σα να γράφονται παράλληλες ιστορίες. Τί εννοώ; Μα πολύ απλά, οτι εξελίσεται παράλληλα η πλοκή του βιβλίου ως υπόθεση και ταυτόχρονα αναπτύσεται και η σχέση του αναγνώστη με το βιβλίο. Πόσες και ποιές στιγμές θα του αφιερώσεις; Θα τις ξεκλέψεις απο το βαρυφορτωμένο σου πρόγραμμα, ή θα τις διαλέξεις με απόλυτη ψυχραιμία; Και οταν θα είσαι εκεί, θα διαβάζεις με τη δέουσα προσοχή, ή θα σε απασχολούν χιλιάδες άλλες σκέψεις; Όπως και να το κάνεις το να διαβάσεις ένα βιβλίο είναι επιλογή σου. Δε σου επιβάλλεται, αλλά κι αυτό δε σημαίνει οτι δεν είναι μια δέσμευση.
Με τη σειρά μου εύχομαι ως αναγνώστης να δίνουν όλοι ευκαιρία στα ανοιχτά βιβλία. Κι αυτό γιατι προσφέρουν απολαύσεις που ξυπνάνε πρωτόγνωρα συναισθήματα. Το θέμα είναι να μη θέλεις να διαβάζεις ή να γράφεις για αυτά, αλλά να τα ζείς! Στο χέρι σου είναι.-